Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/6441 K.2019/4373

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda kararda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı işveren yanında 02.05.2002-02.06.2006 tarihleri arasındaki hizmet akdine tabi çalışmalarının tespitini talep etmiş, Mahkemece 02/05/2002-02/06/2006 tarihleri arasında asgari ücretle kısmi 751 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemenin Dairemizin ilk bozma kararından sonra vermiş olduğu 18/12/2014 tarih ve 2013/576 E., 2014/893 K. sayılı kararında,davanın kısmen kabul edilerek davacının, davalı işverene ait tescilsiz bahçıvanlık ve ev hizmetleri işyerinde 02.06.2002- 02.06.2006 tarihleri arasında ve her yıl Mayıs- Eylül ayları arasında sürekli olarak hizmet akdine dayalı olarak ve toplam 570 gün süreyle asgari ücretle çalıştığının tespitine, yönelik kararının Dairemizin ikinci kere bozmasından sonra Mahkeme yapılan araştırma,dinlenen tanık beyanlarına göre bu hükümde tespit edilen hizmet süresinden fazlasına hükmedilecek nitelikte yeni bir bir bulguya ulaşılamadığı anlaşıldığından Mahkemece davacının asgari ücretle kısmi 751 gün çalıştığının tespitine yönelik kararı isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.