Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/6517 K.2019/9249

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-...İş Mahkemesi'nin 2014/132 Esas 2014/370 Karar sayılı "Yurt dışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanabileceği ve sigorta başlangıcı tespiti" istemine ilişkin olarak görülen davanın yargılama süreci içerisinde 3.4.2014 günlü celsede, esasen tefriki gerektirir bir hal bulunmadığı halde iş bu davaya konu yapılan "sigorta başlangıcı istemine" dair davacı istemin tefrik edilerek eldeki inceleme konusu davaya konu edilmiş olması; giderek yukarıda belirtilen ve kesinleşen asıl dava ile de davacı sigortalı vekili yararına 3.4.2014 günlü kararla ücreti vekalete hükmedilmiş olması karşısında, davada haksız çıktığından bahisle davalı Kurum aleyhine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Yurtdışı borçlanma tarihinde yurtiçi sigortalılık kaydı bulunmayan, 1.8.2012 ve 23.9.2014 günlü borçlanma başvurularına ve ödemeyle Almanya'da geçen yurtdışı sürelerini 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılık niteliğinde borçlanan davacının, Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin konuya ilişkin 29'uncu maddesinin 4'üncü fıkrası hükmü uyarınca, Alman rant sigortasına giriş tarihinin, Türkiye'de 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılığa giriş niteliğinde olması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.