Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/6670 K.2019/1028

Dava, iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı şirket avukatının tüm, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir. 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK m. 326/2). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Eldeki davada, davacı şirket, davalı sigortalıya karşı açtığı bu dava ile iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin Kurumca belirlenen orandan daha az olduğunun tespitini istemiş, yapılan yargılama sonucunda davalı sigortalının 02.11.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı olarak meslekte kazanma gücünü %23,2 oranında kaybettiğinin tespitine dair karar verilmiş olduğuna göre, verilen bu kararın davacı lehine bulunmadığı açık olmakla, yargılama gideri ve vekâlet ücretinden davalı Kurumun sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.