Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/1405 K.2020/954

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara toplanan delillere göre, davalılar ... ve ...'ın tüm, davacı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

506 sayılı Yasanın 26. maddesinde "İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (...)1 Kurumca işverene ödettirilir. (Ek cümle: 29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir......" hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; 15.05.2000 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaralanan sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik, tedavi giderinin tahsilinin talep edildiği,dosyada alınan kusur raporunda davalı ... %5, ... %10, işveren ... %47.5, sigortalı %37.5 oranında kusurlu bulunduğu, mahkemece kusur raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; davanın yasal dayanağı 506 sayılı yasanın 26. maddesi olduğundan işveren ve 3. kişilerin kusur toplamı olan %62.5 kusur karşılığı yönünden karar verilmesi gerekirken, 3. kişi yönünden gelirin yarısının kusur karşılığına karar verilmesi hatalıdır. Bu nedenle 11.801.71 TLgelir, 470.88 TL geçici iş göremezlik, 241.07 TL tedavi giderine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONU Ç

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1,2 ve 4. fıkralarının silinmesine, yerine;

"1-Davanın kısmen kabulüne,

11.801.71 TL gelirin onay tarihi olan 21/11/2001 tarihinden, 470.88 TL geçici iş göremezlik ödemesinin ödeme tarihinden, 241.07 TL tedavi giderinin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Dava başında davacı tarafın harçtan muaf olması nedeniyle harç alınmamış olduğundan, 854,80 TL nispi yargılama harcı ve 35,90 TL başvurma harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, (2002/95- 2011/51 EK sayılı dava dosyasında vergi dairesine yazılan 1277,8 TL harç ile mükerrir tahsilata yol açmayacak şekilde, karar kesinleştiğinde vergi dairesine bu hususta müzekkere yazılmasına )