Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/1927 K.2020/7526

Bölge Adliye Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava Kurum alacağı olan 297.621,37 TL'nin %10'una tekabül eden 29.762,13 TL'nin aylıklarda tahsis ve onay masraflarda sarf ve ödeme tarihinden işleyecek Yasal faizi ile birlikte davalıdan,birleşen dava ile de davalı ... Başkanlığına husumet yönelterek açtığı aynı miktarlar talep konusu edilip, Kurum alacağı olan 297.621,37 TL'nin aylıklarda tahsis ve onay, masraflarda sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işlemiş ve işleyecek Yasal faizi ile gelirlerin tahsis ve onay tarihinden masrafların sarf ve ödeme tarihlerinden işlemiş ve tahsil edileceği tarihe kadar işleyecek Yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili, birleşen dosya davalısı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; sorumluluklarının bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini,talep ettiklerini belirtmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda "Asıl ve birleşen davanın reddine,’’ karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili, davalıların gerçekleşen iş kazasında kusurlu oldukları ve Kurum zararının davalılardan tazmini gerektiğini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava, 24.01.2012 tarihinde meydana gelen trafik- iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenlerden tahsili istemine ilişkindir.

Davanın Yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık,

üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi, 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi, İşçi sağlığı ve iş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Eldeki davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda, dava konusu ambulansın tekerinin önceden patladığı ve ambulans lastiklerinin tubeless olmasına rağmen patlamanın ya subab kenarında ya da lastik yanağında yarılma sonucunda meydana geldiği şeklinde bir kabullenmeyi mevcut dosya içeriğine uygun ve zorunlu bulmuştur.

Kabullenilen lastik patlamasının şiddeti birlikte davalı sürücü ...'ın direksiyon hakimiyetini kaybettiği, olay sırasında uyuyan diğer yedek şoför müteveffa Muammer Altıntaş'ın aniden uyanarak davalı sürücü ...'a yardım etmek adına araç direksiyonunu kavramasına yardım etmeye çalıştığı, ani gelişen bu olayda aracın kaçınılmaz olarak kontrolden çıktığı ve sağ bankete devrilip, taklalar atmaya başladığı, takla atmaya neden olan unsurun yolun gidiş yönünde hafif eğimli olmasından kaynaklandığı, olay anında ambulansın olması gerekenden daha yüksek ya da aşırı süratli olduğuna dair bir belge ve tespitin dava dosyasında bulunmadığı,

bu yüzden trafik kazası kaynaklı iş kazasının meydana gelmesinde davalı sürücü ...'ın kusurunun olmadığı, diğer davalı ... Belediyesi'nin ise kusursuz sorumlu olduğu, olayda başkaca birisinin kusurunun ve sorumluluğunun olmadığı sonucuna varılmış olup, davalı ... Belediyesi'nin kusurlu olup olmadığı hakkında 5510 sayılı Yasa hükümleri gereğince yeterli inceleme yapılmadığı görülmektedir.

Kurum alacağına konu olayda vefat eden dava dışı diğer sigortalı Fatma Kap’a ait kesinleşen tazminat dava dosyası da gözetilerek, araç bakımı ile ilgili belgeler getirilerek, belediyenin kusur sorumluluğu bu yönde irdelenmeli, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda tüm tarafların kusuruna dair yeniden rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.