Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/2270 K.2020/1705

Dava, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile tespit edilecek oran üzerinden gelirin arttırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

İncelemeye konu somut olayda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 17/07/2014 tarihli kararı ile %42,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verilmesi karşısında mahkemece davaya konu talebin gerçekte 5510 sayılı Kanunun 19. maddesinde tanımlanan sürekli iş göremezlik durumu hakkında olmasına karşın, aynı kanunun 25. maddesinde tanımlanan malul sayılma haline ilişkinmiş gibi yazılıp bu doğrultuda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince, söz konusu karar düzeltilerek onanmalıdır.