KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2019/254 E., 2020/3670 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 2018/163-2018/485
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma
Dava, Danimarka sigorta rejimine giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, Davacının yurtdışı hizmet borçlanması gözetilerek, 23.07.2004 tarihinin 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin temyizinin reddi gerekir.
2-Eldeki davada, bozmaya uyularak yapılan yargılama ile mahkemece davacı hakkında sigorta başlangıcının tespiti için esas alınması ve uygulanması gereken 3201 sayılı Yasanın 5’inci maddesi gereğince Türkiye'deki sigorta başlangıç tarihinden borçlanılan süre kadar geriye gidilmesine ilişkin yaklaşım yerinde ise de;
davacının davadan önce yaptığı 16.02.2015 tarihli kuruma başvurusunda davalı Kurumca hali hazırda aynı yasal mevzuat gereğince işlem yapıldığı ve 23.07.2004 tarihinin zaten davacının sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edildiği ve davacının mahkemece kabul edilen tarihe ilişkin herhangi bir talebinin de bulunmayışı karşısında, davacının davasının tamamen reddine dair karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ve vekâlet ve yargılama ücretlerinin kısmen kabul niteliğindeki karara göre tayini usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2019/254, K. 2020/3670, 23 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama