Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/2563 K.2019/4222

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, her iki taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum vekili tarafından 01.06.2007 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan 56.901,53 TL. peşin sermaye değerli gelir, ödenen 382,82 TL. geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan 482,00 TL tedavi giderlerinden oluşan Kurum zararının %25’inin davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece alınan kusur ve hesap raporlarıyla ıslah dilekçesi doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yasa koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, eldeki davada zararlandırıcı sigorta olayının trafik kazası ile vuku bulduğu gözetildiğinde; mahkemece, talep edilen kurum zararından yukarıda anılan yasa hükümleri gereğince davalı hakkında tedavi giderleri yönünden davanın reddine şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca, düzeltilerek onanmalıdır.