Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/2967 K.2019/10142

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü ve Imı Denizcilik Hizmetleri A.Ş. vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı ...vekilinin 05.04.2019 tarihinde kararı temyiz ederek temyiz harcını yatırdığı anlaşılmış ise de, Uyapta ve dosya içeriğinde temyiz dilekçesine rastlanılamamış olup, temyiz dilekçesinin celbine,

2-Davalı Devlet Demir Yolları İşt.Gen.Müd. vekilinin nispi yatırması gereken harcı, maktu harç yatırmak suretiyle eksik yatırdığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/l sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş, sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.