Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/3493 K.2020/3487

Bölge Adliye Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi No : 2018/2712-2019/432 İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 3. İş Mahkemesi No : 2017/395-2018/157

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Onama Kararları” başlıklı 370. maddesinde; “Temyiz olunan kararın, esas yönünden kanuna uygun olup da kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay'ın, kararı düzelterek onayabileceği ile karar, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçenin doğru bulunmaması halinde, gerekçenin değiştirilerek ve düzeltilerek onanacağı” belirtilmiştir.

Eldeki dosyada, sigortalının 08.02.2003 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile sürekli iş göremez duruma girmesi nedeni ile 30.06.2016 tarihinde açılan asıl davada geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan Kurum zararının şimdilik 100 TL’sinin tahsilinin istendiği; davalının 19.08.2016 tarihinde süresi içinde zaman aşımı itirazında bulunduğu; birleşen davada aynı iş kazası hasebiyle Kurumca sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerinin şimdilik 1000 TL’sinin istendiği, dava tarihinin ise 21.02.2018 tarihi olduğu;

davacı Kurum tarafından 16.03.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarının geçici iş göremezlik yönünden 6.567,384 TL'ye, ilk peşin sermaye değeri yönünden ise 120.982,464 TL'ye arttırıldığı. 27.03.2018 tarihinde de ıslaha karşı zaman aşımı itirazında bulunulduğu anlaşılmaktadır. İşbu dosyada davaya konu edilen ilk peşin sermaye değerinin onay tarihinin 13.04.2016 tarihi olduğu, geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihinin ise 26.09.2003 tarihi olduğu görülmektedir.

Asıl davada 100,00 TL geçici iş göremezlik ödeneğine karşı ve ıslah ile arttırılan miktar olan toplam 6.567,384 TL iş göremezlik ödemesi yönünden süresi içinde yapılan zaman aşımı itirazının dikkate alınmadan hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.