Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/3632 K.2020/4189

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Gıyabi hükmün, davalı şirket adına daimi çalışanına tebliğ yapıldığı anlaşılmıştır.

Hükmi şahıslara tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Yasanın 12. maddesinde açıklandığı gibi, tebligat selahiyetli mümessillere yapılır. Aynı Yasanın 13. maddesine göre de, bunlar mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde, tebligat, memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Somut olayda tebliğ yapılan ilgilinin selahiyetli mümessil olup olmadığı veya yetkili kişinin iş yerinde bulunmadığı ile evrakı alamayacak durumda olduğu hususları tebliğ memurunca araştırılıp tebligat belgesine şerh verilmiş değildir.

Bu nedenle, yapılan tebligat, hükmi şahıslara tebligat usulünü düzenleyen 7201 sayılı Yasanın 12. maddesi ile Tebligat Tüzüğünün 17. maddesine aykırı olduğundan usulsüzdür.