Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/4153 K.2019/8191

Dava, malullük aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıya her ne kadar talep tarihi olan 20.06.2008 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmiş ise de, 5510 sayılı Kanunun 27/3-a bendi gereğince tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yerinde görülmemiştir.

3-Tahsis talep tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 53. maddesine göre, “…Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirdiği Kurumca tespit edilen sigortalı, malullük sigortası bakımından malul sayılır.”

Somut olayda Mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan rapor alınarak davacının çalışma gücü kayıp oranının tahsis talep tarihi itibariyle 2/3 (%66,66) oranında olduğunun belirlenmesine karşısında hüküm fıkrasında çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğunun tespitine şeklinde belirtilmesi yerinde görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.