KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2019/4216 E., 2020/2713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2020
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi No : 2018/2809-2019/670 İlk Derece Mahkemesi : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi No : 2016/85-2018/296
Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davacı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davalı vekilinin istinaf isteminin kabulüne karar verilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Onama Kararları” başlıklı 370. maddesinde; “Temyiz olunan kararın, esas yönünden kanuna uygun olup da kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay'ın, kararı düzelterek onayabileceği ile karar, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçenin doğru bulunmaması halinde, gerekçenin değiştirilerek ve düzeltilerek onanacağı” belirtilmiştir.
HMK 331/1 madde kapsamında; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.”şeklinde düzenlemenin yer aldığı ; eldeki dosyada ise , ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 26.04.2018 tarihinden sonra, borcun davalı tarafından 29.08.2019 tarihinde 7143 sayılı yasadan yararlanmak suretiyle ödendiği, yargılama giderlerinin davacı Kurum üzerinde bırakıldığı anlaşılmakla , iş bu husus usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.
SONU Ç
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2019/4216, K. 2020/2713, 3 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama