Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/4230 K.2020/213

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde ... Çelik A.Ş. ile Dilça Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar ..., ..., ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ile davalılardan ...Çelik San ve Turizm Tic. A.Ş. ile Dilça İnş. Liman Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı şirketler vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK m. 326/2). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Eldeki davada; davacı kurumun ıslah dilekçesiyle 20.229,85 TL talep ettiği, Mahkemece, 19.059,95 TL'ye hükmedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece kısmen haklı çıktığı belirgin olan davacı Kurum lehine haklı çıkma oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken yargılama giderlerinin tamamına hükmedilmesi ile hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ün 13. maddesi 2. fıkrası gereğince davalı şirketler lehine reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.