Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/4358 K.2020/2395

Bölge Adliye Mahkemesi : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi No : 2018/503-2019/731 İlk Derece Mahkemesi : İzmir 1. İş Mahkemesi No : 2016/41-2017/516

Dava, hizmet tespiti istemidir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı şirket ile feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince başvuruların esastan reddine dair karar verilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı şirket ile feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, 01.04.2005 – 20.03.2015 tarihleri arası geçen çalışmaların tespiti ile fiili hizmet zammı süresinin tespitini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili, davacının, davalı işverene ait işyerinde iddia konusu yıllarda çalışmasının bulunmadığını, daha sonra işyerinde kısa bir dönem SGK’lı olarak çalıştığını, SGK kayıtlarında da görüleceği üzere başka işyerlerinde de çalışmalarının bulunduğunu, bu işyerlerinin davalı ile hiçbir bağının olmadığını, ayrıca davacının işe girdiğini iddia ettiği tarihte 37 yaşında olup usta da olmadığını ve davalı işverenin ise bu yaşta bir kişiyi çırak olarak işe almasının da düşünülemeyeceğini, davada 506 sayılı Yasanın 79. maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü sürenin söz konusu olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davalının hastalığında davacı işverene bir kusur atfedilemeyeceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer’i müdahil Kurum vekili, Davacının iddiasını yazılı belgeler bağlamında somut ve inandırıcı delillerle kanıtlaması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince, Davanın kısmen kabulü ile; davacı ...’nun davalı işveren ... İnş. Taah. İth. İhr. San. Tic. Ltd.Şti.’ye ait ... sicil sayılı işyerinde 15/05/2008-20/03/2015 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 2467 gün çalıştığı, 247 günlük çalışmasının kuruma bildirildiği, 2220 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine, bunun dışında kalan talepleri ile fiili hizmet zammı talebine ilişkin istemlerinin reddine," karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davalı işverene ait işyeri kayıtları arasında bulunan ve davacının imzası bulunan ücret ödeme bordrolarında davacının çalışmalarının alenen görülmesine rağmen salt tanık beyanlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen ilk derece mahkemesi kararının Kurum aleyhine olan kısımlarının kaldırılması gerektiği gerekçesiyle,

Davalı işveren vekili temyiz dilekçesinde; davacı tanıklarının beyanlarının birbirleri ile çelişki içerisinde olduklarını ve davanın esasına yönelik çözüm getirmediklerini, bilirkişi raporuna karşı itirazların değerlendirilmeksizin hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak verilen ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması gerekir gerekçeleriyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı işveren ve feri müdahil kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, dava konusu ve mahkemece kabul edilen dönemde, dava dışı işverenler; ... Had. San. Tic. Ltd. Şti., ..., ..., ... İnş. Elek. Ltd. Şti.’den bildirim bulunduğu görülmektedir. Dava dışı bu işverenler yöntemince araştırılıp dahil edilmeden adı anılan işyerlerinden yapılan bildirimlerin iptal edilerek bu sürelerin dışlanmaksızın kabulü şeklindeki mahkeme hükmü isabetsizdir.

Mahkemece, dava dışı işverenler nezdinde bildirilen sürelerin dışlanarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince, söz konusu karar düzeltilerek onanmalıdır.