Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/4491 K.2020/2284

Davacının, 19.07.2012 – 30.11.2015 tarihleri arasındaki süre yönünden prime esas kazanç tespitini istemesi talebiyle açılan davanın yargılaması sonucu, Bursa 1. İş Mahkemesince talebin kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı, davacı ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi; Kurum vekilince istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre Sosyal Güvenlik Kurumu Başlanlığı’nın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6552 sayılı Kanunun 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen 4. fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir.

Eldeki davada, hükmün karar başlığında dava tarihi itibariyle kurumun taraf sıfatının davalı olarak belirlenmesi gerekirken, fer’i müdahil olarak belirlenmesi ve davalı kurum lehine ve aleyhine kısmen kabul, kısmen redde göre vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi hususu usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince, söz konusu karar düzeltilerek onanmalıdır.

O hâlde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve söz konusu karar düzeltilerek onanmalıdır.