Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/4999 K.2021/4747

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Rücu davalarında faiz başlangıcı, gelirler yönünden gelir bağlama kararının Kurumun yetkili organınca onaylandığı tarih, geçici iş göremezlik ödeneği yönünden ödeme tarihi, tedavi giderleri için sarf tarihidir. Davacı Kurumun dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile talep ettiği miktarlar yönünden onay, ödeme ve sarf tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Eldeki davada, Mahkemece davanın kabulüne dair yaklaşım yerinde ve isabetli ise de, davalı Kurumca sigortalının vefatından sonra hak sahibi olan ...’a bağlanan gelirler bakımından gelen tablolara göre ilk peşin değerli gelirin 3.545,99 TL olmasına rağmen dava dilekçesine ekli olan gelir tablosundaki 1.890,30 TL’nin esas alınması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, kurumca yapılan ödemelerin faiz başlangıç tarihleri uygun belirlense de, infaza elverişli şekilde faize hükmedilmemesi de isabetsizdir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.