Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/5153 K.2019/10039

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca. "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Yine aynı Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Dava, davacının 31.12.1997 – 01.06.1999 ve 31.12.1999-01.05.2003 tarihleri arasında tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 01.05.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması talebine ilişkin olup, Mahkemece kısa kararda "Davanın kısmen kabulü ile; Davacı ... adına 2002 yılına ilişkin Ilgın Şeker Fabrikası'nca ürün satışına dair yapılan 46.272,417 TL'lik tevkifat kesintisinin kurum hesabına 20/05/2003 tarihinde geçmiş olması karşısında davacıya 31/12/1999-01/05/2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa bağlamında sigortalılık hizmeti verilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla ve bu bağlamda;

...

TC Kimlik numaralı ...'ın 01.01.1998- 31.12.1999 tarihleri tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa uyarınca zorunlu sigortalı olduğunun tespiti ile davacının 02.04.2015 tarihli tahsis talep tarihine göre 2926 sayılı Yasanın geçici 7. maddesinin 2. fıkrasının (I) maddesi gereğince 51 yaş 20 yıl prim ödeme koşullarını yerine getirmemiş olduğu anlaşılmakla davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması isteminin reddine, yine davacının 2926 sayı Yasa bağlamındaki fazlaya ilişkin sigortalılık tespiti isteminin reddine” şeklinde davanın kısmen kabulüne dair hüküm karar verilmesine rağmen,

gerekçeli kararında gerekçe ve hüküm fıkrasında, "Davanın kısmen kabulü ile davacı ... adına 2002 yılına ilişkin Ilgın Şeker Fabrikası'nca ürün satışına dair yapılan 46.272,417 TL'lik tevkifat kesintisinin kurum hesabına 20/05/2003 tarihinde geçmiş olması karşısında davacıya 31/12/1999-01/05/2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa bağlamında sigortalılık hizmeti verilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla ve bu bağlamda;

...

TC Kimlik numaralı ...'ın 01.01.1998- 31.12.1999 tarihleri tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa uyarınca zorunlu sigortalı olduğunun tespiti ile davacının 02.04.2015 tarihli tahsis talep tarihine göre 2926 sayılı Yasanın geçici 7. maddesinin 2. fıkrasının (I) maddesi gereğince 51 yaş 20 yıl prim ödeme koşullarını yerine getirmemiş olduğu anlaşılmakla davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması isteminin reddine, yine davacının 2926 sayılı Yasa bağlamındaki fazlaya ilişkin sigortalılık tespiti isteminin reddine,

[TCKN] TC Kimlik numaralı ...'ın 31.12.1997 - 01.06.1999 ve 31.12.1999 - 01.05.2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa uyarınca zorunlu sigortalı olduğunun tespiti ile davacının 02.04.2015 tarihli tahsis talep tarihine göre 2926 sayılı Yasanın geçici 7. maddesinin 2.fıkrasının (I) maddesi gereğince 51 yaş 20 yıl prim ödeme koşullarını yerine getirmiş olduğu anlaşılmakla davacının 01.05.2015 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline,

" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle Mahkemece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu ve hükmün fıkrasının HMK 297/2 maddesine uygun oluşturulmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması ve usule uygun hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.