Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/5508 K.2020/4010

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı ... AŞ avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacı Kurum tarafından 5510 sayılı Kanunun 21 ve 23. maddelerine dayanılarak 19.02.2009 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle uğranılan kurum zararının tahsili istenmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 93. maddesi hükmü ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi Genel Şartları’nın A/1. maddesi hükmü uyarınca, davalılardan sigorta şirketi sigortalı aracın neden olduğu zararlardan, poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile sorumludur.

19.02.2009 tarihli trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan kurum zararının, üçüncü kişiler yönünden 5510 sayılı Yasanın 21/4. madde hükümleri uyarınca rücuan tazminat istemine ilişkin olan davada; davalı ... tarafından sigortalanan ... plakalı araç sürücü davalı ... olup, sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktar davalı ...'ın sorumlu olduğu miktardan fazla olamayacağının gözetilmesi gerekir. Ayrıca, 5510 sayılı kanunun 21/4. maddesinde, üçüncü kişi yönünden talebe konu tedavi masraflarının ve cenaze giderinin tamamının kusur karşılığının dikkate alınarak hüküm tesisi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden hükmedilen miktarın davalı ...'ın sorumlu olduğu miktardan fazla olarak belirlenmesi ve 5510 sayılı Kanun’un 21/4. maddesine aykırı şekilde davalı ...’ın, cenaze giderinin tamamının kusur karşılığından sorumlu olması gerekirken cenaze giderinin yarısının kusur karşılığından sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalı, davalı kararı temyiz etmediğinden kararı temyiz eden davacı Kurum yönünden lehe kazanılmış hak doğduğu da gözetilmelidir.