Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/5636 K.2021/4752

Dava, 01.09.1987 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanan ve 04.11.1991 tarihinden itibaren Milli Eğitim Bakanlığına ait ilkokulda öğretmen olarak 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışmaya başlayan davacının; 5335 sayılı Kanunun 30. maddeleri gereğince 01.01.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığının durdurularak 20.10.2009 tarihine kadar yapılan yersiz yaşlılık aylığı ödemeleri nedeniyle çıkarılan borca ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne, davacıya 01.01.2005-20.10.2009 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların geri ödenmesi işleminin hukuka uygun olması nedeniyle bu talebin reddine, ancak yersiz aylıkların iadesi işleminde Kurumun hatası bulunmakla 5510 sayılı Yasanın 96. madde b bendi gereği Kurumca işlem yapılması gerektiğinin tespitine, dair karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. rücuan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297’nci maddesinde; “... Taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki davada, mahkemece davacı hakkında 5510 sayılı Yasanın 96’ncı maddesi hükümleri dikkate alınması gerektiği kanaati ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, kararın infazı bakımından sorun oluşturabilecek niteliğinin dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.