Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/5880 K.2020/4861

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozma kararından sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 02.09.2004 günü gerçekleşen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuen alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Eldeki davayı belirtilen esaslar ve önceki bozma ilamları çerçevesinde incelediğimizde, temyiz edenin sıfatına göre davacı kurum adına ilk hükümde belirtilen usulü kazanılmış hak durumuna riayet edilmemesi ve davalılardan ...

Müteahhitlik Gıda Nak. Tic. Ltd. Şti’nin sorumlu olduğu tutarların doğru olarak belirlenemeyerek davacının hak ettiği tutardan azına karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince hükmü temyiz edenin sıfatına göre düzeltilerek onanmalıdır.