Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/6475 K.2020/7090

Dava, ödeme emirlerinin iptaliyle haczedilen meblağın istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı Kurum tarafından, davacıya tahakkuk ettirilen idari para cezası borçlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun uyarınca takip başlatılmış, davacı tarafından ödeme emirlerinin iptaliyle haczen tahsil edilen meblağın iadesi talepli açılan davada verilen kısmen kabul kararı, Dairemizin 21.2.2012 tarih, 2010/10815 E, 2012/2917 K sayılı ilamıyla bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yapılan 1995/3216 ve 1996/626 sayılı icra takipleri yönünden davanın reddine, idari aşamada kesinleşmeyen ve zamanaşımına uğrayan 1998/3397 sayılı takip yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme tarafından 1998/3397 sayılı takip yönünden davanın kabulüne karar verilmesine karşın bu takip nedeniyle davacının banka hesabında bulunan mevduatından haczen yapılan tahsilatın da iade edilmesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.