Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/6761 K.2020/1833

Dava, sigortalının Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranına işveren tarafından yapılan itirazdan ibarettir.

Mahkemece, itiraz edilen oran kadar sigortalının meslekte kazanma gücü kaybının olduğunun tespitine karar verilerek, davalılar lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin tüm davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı Kurum tarafından % 25,20 olarak tespit edilmiş, açılan işbu dava ile % 25,20 oranına itiraz edilerek sigortalının iş göremezliği olmadığı iddia edilerek meslekte kazanma gücü kaybının tespiti talep edilmiştir.

Davacı tarafından, daha düşük olduğu iddiasıyla dava açılmışken yargılama sonucunda itiraz edilen oran kadar sürekli iş göremezlik tespit edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalı, davalı kararı temyiz etmediğinden kararı temyiz eden davacı Kurum yönünden lehe kazanılmış hak doğduğu da gözetilmelidir.