Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/7005 K.2020/1102

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı SGK Başkanlığı ve davalı ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargıtay onama ve bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunması hallerinde dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayanılarak verilmiş olan onama ve bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır.

Kusur, işveren, üçüncü kişi ve sigortalı arasında dağıtılmış ise yani hem madde 21/1, 21/4 sorumluluğu, ayrıca işverenin 23. maddeden kaynaklanan sorumluluğu varsa, öncelikle işverenin 21/1 ve 4 kapsamında teselsülen sorumluluğu belirlenmeli, daha sonra 23. madde gereğince sigortalının kusurunun yarısı işverenin kusuruna ilave edilerek sorumluluk tespit edilmelidir. İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı=ya da peşin sermaye değeri x üçüncü kişinin kusurun yarısı) ile toplamı kadar olmalıdır.

Eldeki somut olayda, Dairemizin 27.03.2018 tarihli 2016/1169E-2018/266K sayılı bozma ilamında; yerel mahkemenin 24.11.2015 ve 24.10.2019 tarihli kararlarını temyiz eden davalı ...’in %85 oranında sorumlu olduğuna dair ibarelerin maddi hataya dayalı olduğu, yukarıda açıklanan ilkelere göre anılan davalının peşin sermaye değerli gelir yönünden sorumluluğu %67,5 oranında 11.785,89 TL ile sorumlu olduğu; diğer davalı ...’ın ise dava konu bağlanan gelirin yarısının %70 oranı ile 6.111,20 TL miktardan sorumlu olduğu anlaşılmıştır.

Ne var ki; bu aykırılıkların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.