Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/844 K.2019/5102

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 10.05.2010 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararın rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

Dosya kapsamına göre, sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlere 01.09.2010 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasa’nın 54. maddenin uygulandığı, Mahkemece, itibar edilen gerçek zarar hesabında, hak sahibi erkek çocuk Yusuf’un 18 yaşında olması ve eğitim ve öğretim hayatına devam ettiğini gösterir delil bulunmaması nedeniyle destek zararı olmadığının belirtilmesi karşısında, Kurumca talep edilen kurum zararı miktarı ayrıştırılarak hak sahibi erkek çocuk Yusuf’a yönelik talep edilen zarar miktarının reddi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, bozma öncesi 12.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebin 20.249,63TLolarak ıslah edildiği, bozma sonrası sunulan 21.03.2017 tarihli dilekçeyle ise talep edilen miktarın azaltılması karşısında, Mahkemece, davanın kısmen kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve yargılama giderlerinin buna göre hesaplanmaması, bozma öncesi davalı taraftan alınan harcın bozma sonrası alınması gereken harçtan mahsup edilmemesi, isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.