Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/884 K.2019/1784

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine belirttiği gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı kurum, 23.09.1995 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen tedavi ve geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zarının davalı işveren ve işveren vekillerinden müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş olup davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 10 ve 26. maddesidir.

Mahkemece infazda tereddüt oluşturacak şekilde davanın kısmen kabulü ile 1.695.00 TL ana paranın (211,88 tl nin) ... ayakkabı limited şirketinin tek başına bakliye kalan kısım yönünden müteselsilen faiz yönünden ise 1.118,64 TL nin (139,83 tl nin) ... ayakkabı limited şirketinin tek başına olmak üzere bakiye kalan kısım yönünden ise dava tarihinden itibaren müteselsilen olarak davalılardan alınarak davacıya verilmesine hükmetmiştir.

Somut davada; mahkemece toplam kurum zararı olan 2.118,80 TL üzerinden tüm davalılar hakkında %90 oran üzerinden anılan yasanın 10 ve 26. maddelerine uygun hüküm kurulması gerekirken infaza elverişli olmayan ve tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi hatalı bulunmuş ve bozma nedeni olarak sayılmıştır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.