Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/10448 K.2021/2204

Dava, davacının 01.04.2013 tarihi itibariyle Tarım Bağ-Kur sigortalılığı üzerinden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacının 01.11.1989 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 08.03.2013 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, davalı Kurumun ise davacının 01.11.1989 tarihinde işe giriş bildirgesi ile zorunlu SSK sigortalılığının tespit edilmesi üzerine davalı Kurum tarafından 01.11.1989 tarihinden itibaren tescil edilen Tarım Bağ-Kur sigortalılığı iptal edilerek tahsis talebinin de reddedildiği,

oysa 01.11.1989 tarihinde bir işveren yanında hizmet akdi ile çalışma olmadığından bahisle, 2926 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep ettiği, mahkemece Dairemizin 28.05.2018 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının 1/11/1989 - 30/12/1989 da 60 gün, 26/11/1990 - 26/12/1990 tarihleri arasında 24 gün 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı çalışmalarının olması, bu süreler haricinde davacının tarım bağ-kur sigortalılığının yasal şartlarından olan tarımsal ürün üretip satma işiyle uğraştığına dair delil olmadığı, 1990 - 1994 yılları arası tarımla uğraştığının kanıtlanamadığı,

Kooperatif üyeliğinin 07/02/1994 tarihinde başlayıp bu tarihten sonraki zaman diliminde tarımsal ürün satıp tarımsal kredi kullandığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, 01/03/1994 öncesinin blok olarak Tarım Bağ-Kur kapsamında olmadığı,

Tarım Bağ-Kur emeklilik aylığı bağlanmasına ilişkin talebi yönünden yapılan değerlendirmede ise, davacının 01/03/1994 Tarım Bağ-Kur sigorta başlangıcı ile 08/03/2013 tahsis talep dilekçe tarihi arasındaki tüm sürelerin yapılandırma ihyası olarak kabul edilmiş olsa bile 25 yıllık hizmet süresi karşılığı olan (360 prim gün ödeme sayısı x 25 yıl)= 9000 gün prim ödeme şartını karşılamamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma kararında, Mahkemenin davacının 01.2.1989 - 31.12.1989 tarihleri arasındaki SSK’lı olarak çalışmasının sona erdiği tarihi takip eden 01.10.1990 tarihi itibariyle 2926 sayılı Kanun sigortalısı sayması yaklaşımının yerinde bulunmasına göre bozma sonrasında yapılan yargılamada Mahkemece davacının 01.03.1994 öncesi sigortalılığın bulunmadığı yönünde yazılı karar tesisi çelişkili olup 01.01.1990 sonrası tarım bağ-kur sigortalılığının ne zamana kadar devam ettiği hususu belirlenmelidir.

Diğer taraftan, 01.03.1994 - 08.03.2013 arası dönem bakımından ise Mahkeme, 2926 sayılı Yasaya dayalı sigortalılığa ilişkin istemin reddi ya da kabulü yönünde belirleme yapmaksızın belirtilen tüm bu sürelerin yapılandırma ihyası olarak kabulü halinde dahi tahsis koşullarının gerçekleşmeyeceğini belirterek tahsis talebinin reddine karar vermiştir. Dolayısıyla bu dönem bakımından dahi 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın varlığı ya da yokluğu yönünden bir değerlendirme yapılmamış olması da yerinde görülmemiştir.

Tüm bu nedenlerle, davacının hem 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı hem de tahsis talebi yönünden yukarıda belirtilen hususlarda yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.