KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2020/10498 E., 2021/2451 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2021
- Mahkemesi
- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Dava, iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi7. Hukuk Dairesince davalı ....’nin istinaf isteminin esastan reddine, davacılar ve davalı ... vekilinin ise istinaf isteminin kabulü ile yeniden esas hakkında kısmen kabul ve redde ilişkin karar verilmiştir.
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
İnceleme konusu davada; davalı ... tarafından 20.11.2014 tarihinde noter huzurunda düzenlenen vekaletname ile Av. ... vekili olarak tayin edilmiş ise de; Uyap Kayıtlarında yer alan Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi’nin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 20/09/2018 tarih ve 2018/1064 E- 154 K sayılı ilamıyla, davalının özgürlüğü bağlayıcı cezası nedeniyle kısıtlanarak, annesil ... ile babası ... ’in velayeti altına bırakıldığı, anılan kararın kesinleşmiş olduğu halde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalı asil tarafından tayin edilen vekile 07.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
Bilindiği üzere 6098 sayılı TBK’nun 513. Maddesinde Vekâletnamenin sona ermesi düzenlenmiş olup, sözleşmeden veya işin niteliğinden aksi anlaşılmadıkça sözleşme, vekilin veya vekâlet verenin ölümü, ehliyetini kaybetmesi ya da iflası ile kendiliğinden sona ermiş olur. Bu hüküm, taraflardan birinin tüzel kişi olması durumunda, bu tüzel kişiliğin sona ermesinde de uygulanır düzenlemesi yer almaktadır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2020/10498, K. 2021/2451, 2 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama