Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/10557 K.2021/14515

2-......(Çınar Ekmek Fabrikası)

Dava, hizmet ve sigorta başlangıcı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde işyeri hakkında davanın kabulüne, davanın işveren yönünden açtığı davadan feragat ettiği anlaşılmakla işveren yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Kanun'un Geçici 7. maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde "Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir" hükmü öngörülmüştür.

Eldeki davada, davanın kabulüne ilişkin verilen karar yerinde olmakla birlikte; davacının 19.6.1967 doğumlu olduğu, tespitini talep ettiği 10.1.1985 tarihinde 17 yaşında olduğu anlaşılmakla; ilgili yasa hükmü gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin 19.6.1985 olduğu ve 18 yaşından önceki malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayısı hesabına eklenmesi yönünde hüküm tesis edilmesi gerekirken davacının talep konusu dönemdeki yaşı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Dava niteliği itibariyle 1 günlük çalışmanın ve sigortalılık başlangıcının tespitine ilişkin olup, bu anlamda işverenliğe husumet düşmesi ile ölü olan işverenlik mirasçılarının da davada taraf kılınmaması, ayrıca bu tür davalardan feragat imkanı bulunmadığı gözetildiğinde işverenliğe yönelik feragatte ilişkin hüküm isabetli bulunmamakla beraber sonucu itibariyle gözetilmemiş olmakla hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.