Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/11083 K.2021/3321

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma sonrası ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı şirket ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, davalı ... nezdinde, “2003/Mayıs ayından, 14.08.2011 tarihine kadar sigortalı hizmetinin tespitini talep ettiği davada, Mahkemece bozma sonrası ilamında; davacı ... ’in, davalı ... 011119953.35 işyeri sicil nolu Restoran işyerinde.

01.05.2003 - 30.09.2003 tarihleri arası hizmet süresinin tespiti talebinin hak düşürücü süreye uğraması nedeniyle reddine, 01.10.2003 - 20.04.2005 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 560 gün çalıştığı, 560 günlük hizmetinin tamamının Kuruma bildirildiği, 10.02.2006 - 14.08.2011 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 2060 gün çalıştığı, 1199 günlük hizmetinin Kuruma bildirildiği, 861 günlük hizmetinin Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıtların incelenmesinde, davacının davalı ...’nde 10.02.2006-31.10.2011 tarihleri arasındaki çalışma süresinin 2060 gün olduğunun tespit edilmesine karşın, davacının hizmet tespitine konu sürelerden, 10.02.2006 tarihi ile talep sonu tarihi olan 14.08.2011 tarihleri arasındaki toplam gün sayısının 1984 gün oluşu ve yine anılan dönem bazında Kuruma bildirilen toplam sigortalı hizmet süresinin 1123 gün olması karşısında, davacı yanın talep sonu tarihi dikkate alınmadan, davacının hizmetinin tespitine konu 10.02.2006 - 14.08.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden, toplam gün sayılarının ve Kuruma bildirilen gün sayılarının yanlış belirlenerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.