Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/11172 K.2021/5191

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından Kurum’dan gelen cevabi yazıya göre davacıya %35,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan gelirin 13/03/2018 tarihinde geçerli olan 09/03/2018 onay tarihli ilk peşin sermaye değerinin 43.761,16 TL olduğu, hükme esas alınan 23/04/2019 tarihli ek hesap raporunda bilirkişinin “sonradan %35,20 üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 2018’deki gelir üzerinden hesaplanıp bildirildiği, oysa %35,20 üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin;

gelirin ilk bağlandığı 01/04/2010 tarihi itibariyle hesaplanması gerektiği yönündeki görüşü ile ilk peşin sermaye değerinin bilirkişi tarafından bu görüş doğrultusunda hesapladığı ve tenzilatın buna göre yapıldığı, bu hususun dosyaya Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değeri ile bilirkişi tarafından hesaplanan ilk peşin sermaye değeri arasında çelişki meydana getirdiği anlaşılmaktadır.