Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/11912 K.2021/9589

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, dava dilekçesiyle, davalı işyerinde 1975 yılında işe başladığını, 1976 yılına kadar çalıştığını belirterek çalıştığı sürelerin tespitini istemiş ise de, 13.12.2018 tarihli celsede, talebini daraltarak 15.09.1975 tarihinde 1 gün süreyle çalıştığının tespitini istemiş olup, Mahkemece, davacının 15.09.1975 tarihinde 1 gün süreyle çalıştığının tespitine yönelik hüküm kurulmuştur.

Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, hükümde, talep daraltıldığı için davanın kısmen kabul edildiğinin belirtilmemesi ayrıca hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekâlet ücretine ve yargılama giderlerine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.