Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/1578 K.2020/7086

Davacı, yetim aylığını kesen Kurum işleminin iptali ile hak etmiş olduğu aylıkların Yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın, Yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Davacının boşanmasının muvazaalı olup olmamasının da ölüm aylığı bağlanmasında ve kesilmesinde bir önemi yoktur. Kanunun ölüm aylığı bağlanması ve kesilmemesi için aradığı şart davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşamamasıdır. Birlikte yaşama varsa aylık bağlanmaz, bağlanan aylık da birlikte yaşamanın gerçekleştiği tarihten itibaren kesilir ve birlikte yaşamadan itibaren yersiz ödenen aylıklar geri istenir.

Somut olayda. Mahkemece davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı tespitiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacının ibraz ettiği 15.4.2009 tarihli kira kontratından davacının ... m. 42 sokak no:9/12 Mamak Ankara adresinde bulunan meskeni kendi adına kiraladığı, bu adresin aynı zamanda davacının 20.12.2012 beyan ve tescil tarihli mernis adresi olduğu anlaşılmaktadır. Yine davacı tarafından ibraz edilen Başkent Ankara ...

Elektrik İşletmesi Güvence Bedeli Tahsilat Makbuzunda, kira kontratında belirtilen ... m.42 sokak no:12 Mamak Ankara adresinde bulunan mesken için davacıdan 20.4.2009 tarihinde 65,79 TL güvence bedeli tahsil edildiği görülmektedir.Buna göre davacı tarafından ibraz edilen belgeler değerlendirilerek ve kira kontratında kiraya veren ...’in beyanı alınarak, varılacak sonuca göre 15.4.2009 tarihinden sonrası yönünden fiilen birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.