Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/1709 K.2021/4192

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 01.08.2008 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir, yapılan tedavi gideri ve ödenen geçici iş göremezlik ödemesinden oluşan Kurum zararının 13.09.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile tamamının yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacı yanın ıslah dilekçesi dikkate alınmaksızın, dava dilekçesindeki talebine göre davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece davacı Kurum vekilinin ıslah talebi de dikkate alınmak suretiyle, ne var ki davalı işverenlik dışında, dava dışı kişilere yönelik teselsüle dayalı bir talebinin bulunmaması karşısında, Kurum alacağı yönünden, dosya kapsamında hükme esas alınan bilirkişi kusur raporuna itibarla, davalı işverenin %60 oranında kusuruna dayalı miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.