Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/1962 K.2021/1876

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve (aynı avukatla temsil edilen) davalılardan ... İnş. San. Tic. A.Ş. ... İnş. San. Tic. A.Ş. ve ... İnş. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 24.03.2006 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden oluşan Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, incelemeye konu davada daha önce hüküm altına alınan Kurum zararından bakiye alacağın tahsili talep edilmiştir. Dosyanın tetkikinde;

1- İlk rücu davasının davalı şirketler ayrı ayrı gösterilmek suretiyle ve ortak girişim adıyla açılıp, hükmünde yine ortak girişimi oluşturan şirketler adına tesis edildiği, kaldı ki ortak girişimin tüzel kişiliği dolayısıyla davalı sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, incelemeye konu kararın başlığında ortak girişimin ayrıca davalı olarak gösterilip, arkasından girişimi oluşturan davalı şirketlerin ayrı ayrı ve ayrıca davalı gösterilmesi infazda tereddüt yaratacağından, ortak girişimin karar başlığından çıkartılmaksızın yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.

2- Davalı şirketler ortak vekille temsil olunduklarından, redde konu 27.144,63 TL tutar yönünden lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi yerinde değildir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.