Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/2181 K.2020/7934

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne,birleşen her iki davanın da ayrı ayrı kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... Makine San. A.Ş. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağının; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10 - K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının,

yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olup, Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararı gereği Kurumun rücu alacağının basit rücuya dönüştüğü, böylece davacı Kurumun asıl davada sigortalı ...’a bağlanan gelir olarak davalılardan talep edebileceği gelirin, başlangıcında bağlanan ilk değer olduğu, buna göre ilk peşin sermaye değeri olan 7.532,42 TL’nin (sosyal yardım zammı ile birlikte) davalılar kusurunun %100 olması nedeniyle 7.532,42 TL olarak,

ilk peşin sermaye değerinin onay tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkemece artışlı değer esas alınarak Kurum zararının belirlenmesi ve buna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.