Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/2210 K.2020/5441

Dava, Kurum zararının rücuen tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı ... vasisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı ... vasisi ...’nin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece uyulan bozma ilamında; “...Davalının mahkûmiyetine ilişkin ...Ağır Ceza Mahkemesi ilamında; davalının, kasten adam öldürme eyleminin cezası sigortalıdan kaynaklanan haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi ile cezasının müebbet hapis cezasından 13 yıla indirildiği, Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan kendine özgü ve bağımsız rücu hakkı niteliğinde olması nedeniyle, tahrik indirim hadlerinin TCK 29. maddede 3/4 ile 1/4 arasında olduğu, müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü,

asgari hadden ceza verilmesi halinde %75 oranında, üst hadden ceza verilmesi halinde ise, %25 oranında indirim olduğu gözetilerek, rücu alacağından Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddelerine göre indirim yapılarak, orantı kurma yöntemi ile 13 yıl hapis cezasının asgari ve azami had arasında %66 orana isabet edeceği tespit edilerek karar verilmesi ...” gereğine değinilmiş olup, 5510 sayılı Yasanın 39. maddesinde yer alan ilk peşin değerli gelirin yarısından %66 oranında indirim yapılırken 6.704,15 TL 'nin hüküm altına alınması gerekirken, hesap hatası yapılarak 8.675,95 TL'ye hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.