Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/2989 K.2021/1410

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı Kurum, 07.09.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden kazalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile ödenen sosyal yardımlardan oluşan Kurum zararının davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Zararlandırıcı olay nedeniyle düzenlenen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu tarafından düzenlenen 27.11.2007 tarihli raporda davalı işveren şirket %80, kazalı işçi %20; hükmün açıklanmasının ger bırakılması ile sonuçlanan ceza dosyasında davalılar ..., ... ve ... tali, kazalı işçi asli kusurlu; mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda işverenin %80 (şirket yetkilisi ... %2, ustabaşı ... %2, kooperatif adına kontrolörlük hizmeti veren ... %2), kazalı işçi %20;

bozma öncesi karara esas alınan 2. kusur raporunda ise işveren şirket %70, şirket yetkilisi ... %7, ustabaşı ... %2, kooperatif adına kontrolörlük hizmeti veren ... %1, kazalı işçi %20 kusurlu olduğu ifade edilmekte olup kusura ilişkin tüm bu tespitler incelendiğinde açık çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bozma sonrasında ise bu çelişkilerin giderilmesi amacıyla mahkemece alınan ve hükme dayanak yapılan 06.01.2020 tarihli kusur raporunda bozma öncesi alınan 2.10.2012 tarihli kusur raporuna aynen iştirak edildiği belirtilmek suretiyle, işveren şirketin %80(şirket yetkilisi ... %2, ustabaşı ... %2, kooperatif adına kontrolörlük hizmeti veren ... %2), kazalı işçi %20 kusurlu olduğu yönünde belirleme yapılmıştır.

Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiştir.

1-Dava dışı kooperatif ile davalı işveren şirket arasındaki ilişkinin anahtar teslimi niteliğinde bir ilişki olup, bu kapsamda davalı ...’nın sorumsuz olacağına yönelik yaklaşımı yerinde ise de, bozma sonrası hükme dayanak kılınan kusur raporunda anılan davalıya %2 oranında kusur verildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi mahkemece kabulünü kendi içinde çelişkili kılmış olduğundan isabetsiz bulunmuştur.

2-Yine davalı ...’ın işveren vekili konumunda olduğu hususu yapılan yargılama sonucu belirgin olup, davalı işveren şirket ile birlikte 506 sayılı Yasa’nın 10. Maddesi kapsamında da sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki hükmüne uyulan bozma ilamında yukarıda bahse konu olgu ve ilişkilerin belirlenerek ve dosya içeriğindeki mevcut raporlar arasındaki çelişki irdelenip giderilerek yeniden kusur raporu alınmasının öngörülmesine rağmen, red, üstünlük sebebi ve çelişkiler gereği gibi tartışılmadan mevcut raporlardan birine katılmak suretiyle kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi ve hükme dayanak kılınması hukuka uygun bulunmamıştır.

Bozma sonrası sürdürülecek yargılamada, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatı ile davalılardan ...’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.