Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/3009 K.2022/118

Dava, 5510 sayılı Yasanın 28’inci maddesi kapsamında özür durumuna göre 01.09.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne, davacının 01.09.2011 tarihi itibarıyla 5510 Sayılı Yasanın 28/5 Maddesi gereği malulen emekliliğe hak kazandığının tespitine, maluliyet aylığının 01.09.2011 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespitine, davacının, 01.09.2011-01.09.2012 tarihleri arasında fuzulen yatırdığı 324,47 TL primden, sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapıldıktan sonra bakiyesinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297’nci maddesindeki; “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi uyarınca; davacının talebinin maluliyet aylığına ilişkin olmayıp yaşlılık aylığına yönelmesi karşısında, mahkemece yaşlılık aylığına ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.