Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/3021 K.2021/1108

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı kurum ile davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı geciktirici sebeplere göre; davacı kurum vekilinin tüm, davalı ... şirketinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Kurum sigortalısının 08.02.2008 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu kendisine yapılan 2.613,07 TL tedavi gideri ile 108,16 TL geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan 3.014,13 TL tutarındaki Kurum zararının ödeme tarinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta şirketinden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde ; (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez, şeklinde belirtilmiştir. Ancak eldeki davada 108,16 TL lik dava konusu alacağın kabulüne karar verilmesine rağmen davalı ... aleyhine kabul edilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücreti verilerek eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.