KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2020/3110 E., 2021/4031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- No
- 2016/337-2019/207
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ve davalılardan ... ile ... Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre aşağıda belirtilen hususlar dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Eldeki davada, davacı Kurum, 14.07.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ve yapılan ödemelerin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, verilen karar eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.
Dosya içerisinde bulunan ilk peşin sermaye değerli gelir tabloları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla kurumdan sebebi sorularak esas alınması gereken ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları sorulmalı, hak sahiplerinden gelirden çıkanlar sorularak bu kişilere yapılan fiili ödeme miktarları ile ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları karşılaştırılarak düşük olan miktarın kusur karşılığına hükmedilmelidir.
Ayrıca ilk kararda davalı ... yönünden poliçe limitinin tamamının hak sahiplerine ödendiği gerekçesi ile hakkında davanın reddine karar verilmiş ise de son verilen kararda davalı ... yönünden red kararı verilmemesi ve mahkemece reddedilen miktar yönünden davalılar lehine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
O hâlde, davacı ve davalılardan ... ile ... Ltd. Şti. avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2020/3110, K. 2021/4031, 25 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama