Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/41 K.2020/4696

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyanın incelenmesinde, davacının dava dilekçesinde, davalıların murisi Nevzat Küçükkeskin’in 08.12.1999 tarihinde, kusurlu hareketi ile neden olduğu trafik kazası sonucu Kurum Bağ-Kur sigortalısı ... ’nun vefatı sebebiyle, hak sahiplerine bağlanan aylığın, %10’luk tutarına tekabül eden 3.548,11 TL’nin, 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi gereğince davalılardan müteselsilen ve müşterek tahsilini talep ettiği, Mahkemece “davanın kabulüne, davacı Kurum tarafından hak sahiplerine ödenen peşin değerli gelir olan 35.481,15 TL ile bu miktara 02.02.2010 tarihinden itibaren işyecek yasal faizin davalıdan alınarak davacıya verilmesi” şeklinde hüküm verildiği anlaşılmaktadır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi ve 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesindeki; "hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği" düzenlemesine aykırı olarak, talep aşılmak suretiyle hüküm kurulması ve davanın teselsül esasına göre açılmış olması karşısında, mahkemece davalılar hakkında teselsüle dayalı olarak sorumluluklarına ilişkin infaza elverişli hüküm kurulmayarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.