Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/5375 K.2021/682

Dava, davacının Manisa Bağcılar Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'ne ait işyerinde 2006 yılında 67 gün, 2007/ yılında 75 gün, 2008 yılında 77 gün, 2009 yılında 79 gün ve 2010 yılında 86 gün çalışmasına rağmen çalışmalarının davalı Kuruma bildirilmediğini belirterek, davalıya ait işyerinde geçen toplam 308 günlük çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", ve 359. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü öngörülmüştür.

İnceleme konusu davada; Mahkemece verilen kararda hangi dönemler arasında kaçar gün çalışmanın kabul edildiğinin tereddüte mahal vermeyecek vaziyette belirlenmiş olmaması karşısında infaza elverişli bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; karar usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.