Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/571 K.2021/10258

Dava, Bağ-Kur sigortalık tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, yerel mahkeme tarafından istinaf isteminin reddine dair verilen ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26.06.2019 tarih 2019/1459-5472 sayılı kararı ile istinaf mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrası, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince yerel mahkemenin istinaf isteminin reddine dair kararı incelenmiş ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili müvekkilinin, 09.07.1993-20.11.2008 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın reddine dair karar verildikten sonra, davacı vekilinin istinaf isteminin, süresinde harç eksikliğini tamamlamaması nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Uyulan bozma ilamı sonrası, “Davacı tarafından 04/06/2018 tarihinde kararın istinaf edildiği, mahkemece 12/06/2018 tebliğ tarihli muhtıra ile eksik harcın ikmalinin talep edildiği, süresinde davacı tarafından eksik harcın yatırılmamış olması nedeniyle 08/08/2018 tarihinde ek karar ile istinaf talebinden vazgeçilmiş sayılmasına karar verildiği, davacı tarafından ek kararın süresinde istinaf edildiği; yapılan incelemede ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu…” gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, dosyada yeteri kadar avans bulunduğunu, harç miktarının bu avanstan karşılanması gerektiğini, diğer taraftan davanın esası yönünden kabul kararı verilmesi gerektiğinden bahisle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

6100 sayılı Yasa’nın Harç ve giderlerin yatırılması başlıklı 344. maddesi “(1) İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.” hükmüne amirdir.

Somut olayda; ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından 05.06.2018 tarihli dilekçe ile istinaf kanun yoluna başvurulduğu, 98,10 TL istinaf yasa yoluna başvurma harcı ve 35,90 TL istinaf karar harcının yatırılması için düzenlenen muhtıranın 12.06.2018 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, dosya kapsamında söz konusu harcı karşılayacak kadar gider avansının bulunduğu anlaşılmıştır.

Yargılama gideri olarak avans ödemesi ile, her işlem için ayrı ayrı masraf alınması sebebiyle zaman kaybının önlenmesinin amaçlandığı tartışmasız olup, istinaf kanun yoluna başvuru harcı ile istinaf karar harcı yönünden, UYAP sisteminde söz konusu giderler için davacıya ait yeterli avans bulunduğu, buna göre ilk derece mahkemesine yazılacak müzekkere ile gider avansının gönderilmesinin sağlanabileceği hususu gözetilerek, yerel mahkemenin ek kararı kaldırılarak istinaf isteminin esas incelenmesi yapılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve yerel mahkemenin ek kararının istinaf talebinin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin kararı bozulmalıdır.