Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/5892 K.2021/3

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere,temyiz edenin sıfatına ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 04.10.1989 ile 24.11.1992 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kesintisiz ve sürekli olarak geçen çalışmasının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 1989-1990-1991-1992 yıllarında eylül,ekim ve kasım aylarında hizmet akdi ile çalıştığının ve kuruma bildirilmeyen 327 gün fiili çalışması bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının 16.10.1990 tarihinde Mardin Müze Müdürlüğü Dara Ören Yeri Kazı Başkanlığı unvanlı 8302 sicil numaralı işyerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin 17.10.1990 tarihinde kuruma intikal ettiği ve Müze Müdürlüğü’nün 02.11.1990 tarihli yazısında, Dara ören yerinde arkeolojik kazının 16.10.1990 günü başlayıp 29.10.1990 günü sona erdiği bildirildiğinden, 1990 yılı bakımından davacının hizmet süresinin bu tarihler dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği halde 1990 yılında 90 gün çalıştığının kabul edilmesi isabetsiz bulunmuştur.

3- Davacının talebinin 04.10.1989 ile 24.11.1992 tarihleri arasında kesintisiz geçen hizmet süresinin tespiti istemine ilişkin olması, mahkemece davacının eylül ekim ve kasım aylarında olmak üzere yılda 90 gün çalıştığının kabul edilmesi karşısında, davanın kısmen kabulüne hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi ve davalı sıfatı bulunan Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.