Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/6050 K.2021/2268

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin (kapatılan)bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesi, isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı ve davalı şirket vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı ve davalı şirket vekillerinin “Manevi Tazminat” hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince,

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsam ve nedenleri ile delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,

2- Davacı ve davalı şirket vekillerinin “Maddi Tazminat” hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince,

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle uğradığı tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki PMF yaşam tablosuna göre hesap edilecek bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri, net ücrete dönüştürülerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanıp, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesaplanacak tazminatta sigortalının geçici iş göremezlik döneminde %100,

sürekli iş göremezlik döneminde ise tespit edilen sürekli iş göremezlik oranı doğrultusunda indirim yapılmak suretiyle hesap yapılacağı bu hesaptan davacının kusuruna isabet eden miktar indirildikten sonra, belirlenecek tazminattan SGK tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödeneği ödemeleri ile sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmının tenzili ile davacının netice maddi tazminat alacağının belirlenmesi Yargıtayın ve Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Eldeki davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve itiraz üzerine alınan ek raporda davacının tazminat alacağının hesaplanması esnasında davacının işlemiş bilinen devre gelirleri, işleyecek iskontolu aktif eylemli devre peşin değeri ve işleyecek iskontolu pasif devre peşin değeri toplanmak suretiyle toplam zarar 815.568,63-TL olarak belirlenmiş, bu değerden davacının maluliyet oranı olan %9,2 oranına denk gelen zarar tutarı 75.032,31-TL olarak belirlenmiş, bu değerden de kazazedenin kaza olayının meydana gelmesindeki %40 kusur oranı düşülmek suretiyle 45.019,39 TL gerçek zarar bulunmuştur.

Ne var ki tespit olunan bu gerçek zarar tutarı üzerinden de mükerrer biçimde davalının kusur oranı olan %60 oranı üzerinden, ikinci bir kez kusur indirimine gidilmesi ve sonuç olarak hatalı olan bu hesap raporlarına itibar edilerek davacının maddi zararının 27.011,63-TL olarak tespit edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bu durum bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, verilen karar bozulmalıdır. Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.