Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/6075 K.2021/1087

Dava, iş kazası sonucu maluliyete uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, 09/02/2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, 203.889,64 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen dava yönünden ise; davanın kısmen kabulüne, 92.238,21 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Mahkemece, kapatılan 21. Hukuk Dairesi'nin Bozma ilamı öncesinde, 203.889,64 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebinin incelemesi sonucunda; kapatılan 21. Hukuk Dairesi'nin 04/07/2017 tarihli, 2016/15212 esas ve 2017/5708 karar sayılı bozma ilamı ile mahkemece verilen bahse konu kararın “ kontrol kaydı sonrasında davacının, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde düzenlenen prosedüre göre maluliyet oranı kesinleştirildikten sonra kesinleşen maluliyet oranını hükme esas alarak, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek, yaptırılacak hesaptan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği” şeklinde belirtilerek bozulduğu; akabinde Yerel Mahkemece Dairemiz Bozma İlamına uyulduğu,

sürekli iş göremezlik oranı kesinleştirildikten sonra dosyanın hesap bilirkişisine gönderildiği, hesap raporunda belirlenen maddi tazminat alacağından bakiye talebi için davacının 31/05/2019 tarihinde dava açtığı, işbu davanın eldeki dava ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, kaza tarihinin 09/02/2007, birleşen dava tarihinin 31/05/2019 olduğu, davalı tarafın ek davaya karşı zamanaşımı def‘i ileri sürdüğü, buna karşılık mahkemece bu konuda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu “eksik bir borç” haline dönüştürür. Bu itibarla zamanaşımı savunması bir defi olup, ileri sürüldüğünde, şartları gerçekleşmişse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir. 11.01.1940 tarihli 15/70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda aynı husus "zamanaşımı def'i davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez." şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, somut olayda davalı tarafların ek davaya karşı zamanaşımı def‘i ileri sürdüğü gözden kaçırılarak, bu hususlar hakkında bir değerlendirme yapılmaksızın davanın esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.