KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2020/6136 E., 2020/5618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
A)Davacının Tavzih Talebi Yönünden;
Davacı vekili, Dairemizin bozma ilamının bakıcı gideri yönünden yeterince açık olmadığı gerekçesiyle kararın açıklanması için 14/01/2020 tarihli bozma ilamının tavzihini talep etmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 305. Maddesi “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.“ Hükmünü içermektedir.
Somut olayda davacı yararına hüküm altına alınan bakıcı gideri tazminatının bozma dışı kalarak kesinleştiği açık olduğuna göre davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
B)Davalının Bozma İlamında Maddi Hata Bulunduğu İddiasına Yönelik Talebi Yönünden;
İş mahkemelerinden verilen kararlar ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu bulunmamaktadır. Ne var ki, Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde, maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatlarındandır.
Davalı vekili 14/01/2020 bozma ilamı lehlerine olmasına karşın kendileri tarafından yatırılan temyiz harçlarının iadesine karar verilmemesi nedeniyle maddi hatanın giderilmesini talep etmiştir.
Dairemiz’in 14/01/2020 tarih ve 2019/5755 Esas, 2020/69 Karar nolu kararında, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, davalının ise bir kısım temyiz itirazlarının kabulüne, ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verildiği, buna göre davalı tarafından yatırılan temyiz harçlarının davalıya iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususun sükutla geçildiği anlaşılmaktadır.
Buna göre, davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmelidir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2020/6136, K. 2020/5618, 7 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama