Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/6923 K.2020/5096

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 15/02/1999 olduğunun ve davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işveren vekilinin tüm, davalı kurum vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalıya ait işyerinde 15/02/1999-24/10/2013 tarihleri arasında 1.000,00 TL net ücretle geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmaları ile sigortalılık başlangıç tarihinin 15/02/1999 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilip yargılama giderleri yönünden ise “ Davacı tarafından yapılan 50,40 TL harç gideri ile 518,30 TL yargılama giderinin davanın kabul oranı nazara alınarak belirlenmiş takdiren 349,44 TL'si olmak üzere toplam 399,84 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiştir.

Somut olayda, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre davalı Kurumun harçtan muaf olduğu gözetilmeden davacının yaptığı harç giderinin yargılama giderlerine dahil edilerek davalı ... Kurumundan da kısmen tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan, davacı murislerinden ...' nun yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları tarafından davaya devam edildiği halde, mirasçılar yerine ölü kişilerin gerekçeli karar başlığında davacı olarak gösterilmesi maddi hataya dayalı olup mahalllinde her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.