1-Davacı Çocukların Maddi Tazminat İstemleri ile Tüm Davacıların Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
Davacıların eş için 124.017,87 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, çocuk ... için 5.275,52 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, çocuk ... için 7.682,08 TL maddi, 50.000,00 TL TL manevi, anne ve baba için 15.000,00‘er TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince eş ve çocukların manevi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 93.013,41 TL maddi, çocuk... lehine 3.956,64 TL maddi, çocuk ... lehine 5.761,56 TL maddi, anne ve baba lehine 10.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği,
davalının bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 08/01/2019 tarihli kararda başvurunun eş ve çocuklar yönünden hüküm altına alınan manevi tazminatların fazla olduğundan bahisle kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, eş lehine 93.013,41 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 3.956,64 TL maddi, 35.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 5.761,56 TL maddi, 35.000,00 TL manevi, anne ve baba lehine 10.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, bu karara karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.
Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2019 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 58.800,00 TL'dir.
Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı çocukların maddi tazminat istemleri ile tüm davacıların manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden her iki taraf yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 58.800,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.
O halde, davacı çocukların maddi tazminat istemleri ile tüm davacıların manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden tarafların açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı Eşin Maddi Tazminat İstemine İlişkin Hüküm Yönünden
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün temyiz kapsam ve nedenlerine göre ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 22/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.